Historia

Historia wsi Iskrzyczyn

Iskrzyczyn to nieduża wieś w powiecie cieszyńskim przynależna do gminy Dębowiec. W źródłach z XII wieku wspomniany jest tylko Cieszyn. Dopiero w XIII wieku pojawia się wiele wzmianek o innych miejscowościach, w tym o Iskrzyczynie pod jego dawną nazwą" Yscrichino". Pierwsze wzmianki o Iskrzyczynie pochodzą z roku 1223, w którym książe Bolko I podarował go Michałowi z Frydrychowic. Z tego też roku pochodzą zapiski o darowaniu dziesięciny biskupiej klasztorowi żeńskiemu w Rybniku. Biskup wrocławski, dokumentami danymi dnia 25 i 27 maja 1223roku, darował dziesięcinę biskupią w następujących dworach: "W imię żwiętej i Niepokalanej Trójcy, My Wawrzyniec z Bożej Łaski Biskup Wrocławski oznajmiamy, że za radą naszej kapituły ku czci i chwale Bożej oddajemy panną z Rybnika na prośbę jasnego Księcia pana Kazimierza księcia opolskiego dziesięciny swoje z wiosek kancelarii cieszyńskiej, którymi są: GOLESOVO, VIZIA, YSCRICHINO, ZUMARCHI, NAGEVUiRI, SUENCHIRI, PUNZO, OGROZONA (wg.danych z kroniki wsi Iskrzyczyn).
W 1545 roku książe Wacław III Adam uznał konwencję augsburską, w której to za oficjalne wyznanie Księstwa uznano protestantyzm. Pierwszym znanym przedstawicielem kleru ewangelickiego nowej konfesji w Cieszynie był Czambor z Iskrzyczyna. W 1766 roku Iskrzyczyn należał do Rudockich. W drugiej połowie XIX wieku ewangelicy Dębowca, Samlowca-dzielnica Kostkowic, Kostkowic i Iskrzyczyna zbudowali szkołę ludową w Dębowcu, która służyła aż do 1907 roku, gdyż wtedy to wybudowano szkoły w Iskrzyczynie, Dębowcu, Simoradzu i Kostkowicach.
W herbie Iskrzyczyna znajduje się postać biskupa ubranego w szaty pontyfikalne, z infułą na głowie i pastorałem w ręce. Jest to prawdopodobnie patron miejscowego kościoła św.Mikołaj lub św.Stanisław. Z herbem związane są trzy pieczęcie : najstarsza pochodzi z XVIII wieku ma napis w języku czeskim "PECZAT ...ISKRICZINSKA"(owal 27-25mm) i wyciśnięta została na dokumencie z 1835 roku; druga z końca XIX wieku jest dwujęzyczna "Urząd gminny Gemeinreamt*Iskrzyczyn*" (owal 32-28mm) i została odciśnięta na akcie z 1907roku znajdującym się w Archiwum Starostwa Bielskiego i to jej prawdopodobnie używano do końca panowania austriackiego w 1918roku. Później sprawiono pieczęć czysto polską, ale bezherbowa z napisem "Przełożeństwo / GMINY / ISKRZYCZYN'' (34mm) i używano jej przez kilka lat. Dziś jednak w użytku jest jeszcze jedna pieczęć owalna, z dawnym herbem, tj. z figurą św. Biskupa, która nosi napis "*PRZEŁOŻNICTWO GMINY* w ISKRZYCZYNIE" (owal 42-35mm). Herb na niej można ubrać w barwy: srebrne ubranie biskupa, złota infuła i pastorał, błękitne tło.
ISKRZYCZYN - NAZWY TOPOGRAFICZNE
TARNAWA - nazwa dzielnicy, pochodzi od Górki Tarnawskiej na której się znajduje;
MIRÓW - nazwa dzielnicy, jej znaczenia nie udało się ustalić;
URBASIÓWKA - nazwa pola, pochodzi od nazwiska właściciela;
PIEKŁO - nazwa dzielnicy, jej znaczenia nie udało się ustalić;
CYMBAŁ - nazwa dzielnicy, jej znaczenia nie udało się ustalić, starsi mieszkańcy wymawiają ją jako Cymboł
BYK - nazwa górki, prawdopodobni nazwa wzięła się od wypasania na niej byków dziś górka ta służy dzieciom do zabaw zimowych i ma wśród nich powszechne zastosowanie gdy umawiają się na Byku;
GOLINA - nazwa dzielnicy, jej znaczenia nie udało się ustalić;
OWCZOREK - nazwa dzielnicy, prawdopodobnie dawniej znaczna część jej mieszkańców hodowała owce;
SZEROKI - nazwa pola nadana przez ludzi ze względu na rozległość terenu uprawnego, dziś jest tam parę pól należących do rożnych właścicieli, nazwa ta funkcjonuje w określeniach typu Poszedł orać swoje pole na Szerokim
KOPIEC - nazwa górki nadana przez mieszkańców dzielnicy Tarnawy dla odróżnienia części ich pól znajdujących się na wzniesieniu;
DULSKI - nazwa terenu należącego dawniej do niejakiego pana Dulskiego;
Uwaga!

Znaczenie i pochodzenie nazw topograficznych nie zachowało się w przekazach pisemnych. Z map można co najwyżej odczytać same nazwy, stąd historia ta jest oparta na przekazach ustnych najstarszych mieszkańców Iskrzyczyna.